[VC]-OMS-dotdotdot

posted on 30 Sep 2012 13:52 by annariae-cheri

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ...

 ครั้งนี้ของลิดาล่ะ... เป็นคนเดียวที่ไม่มีดราม่า? และชีวิตดูชิล(?)สุดๆ....

:::::::::::::::::::::::::::::::

เอ ฉันจะตั้งชื่อเรื่องว่าอะไรดี?

                อนึ่งฉันเห็นหลายๆคนนั่งรำลึกถึงอดีตแล้วประสบพบเจอแต่ความเศร้าเหลือหลาย แต่ก็แหม... จะมีสักกี่คนที่เหมือนฉันกัน? จริงไหมคะ?

                เรื่องราวของฉันนั้นเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ที่ฉันถือกำเนิดขึ้นมาจากธรรมชาติ ถ้าจะให้เป็นสากล คงต้องบอกว่าฉันเป็นภูตประจำต้นกล้วยตานี เป็นนางไม้ อะไรทำนองนั้นกระมัง...

                “หลงทางหรือจ๊ะ แม่?” ย้อนกลับไปสมัยที่ฉันยังมีเรือนในดงกล้วยแถวชายป่า ฉันก็ได้เจอกับชายคนนั้น...

                “ผมเป็นผู้ชายครับ” เขาว่า น้ำเสียงนั้นนุ่มละมุนและอ่อนโยน ไม่มีความขุ่นเคือง รอยยิ้มที่ประดับบนริมฝีปากบางได้รูปนั้นชวนให้ใจหวั่นไหว ทั้งแววตาที่ดูอบอุ่น... “แต่ว่า ก็หลงทางจริงๆนั่นแหละครับ”

                “แล้วพ่อจะไปไหนหรือจ๊ะ? แถวนี้มืดค่ำแล้วน่ากลัว ผีดุนักแลจ้ะ”

                “ผมไม่กลัวผีหรอกครับ...”

                “จ๊ะพ่อ?”

                “ก็ผมน่ะ... ตายไปแล้วนี่นา...” รอยยิ้มนั้นยังคงอ่อนโยน... มือบางเล็กยกขึ้นปัดปอยผมออกให้พ้นนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้น...

                ...

                ...

                หลังจากการคุยกันวันนั้น ฉันก็รู้ว่าวิญญาณหนุ่มตนนี้ไร้ที่ไป ประกอบกับที่ฉันเองก็อยู่สมาคมโลกเอ๋ยโลกจ๋าปีศาจรักท่านกับคุณกระหังน้อยที่เป็นผู้ก่อตั้งกันแค่สองคน(หรือตน?) ฉันก็เลยรับวิญญาณผีจีน(ครึ่งไทย)เข้าสมาคมมาด้วย...

                “ขอบคุณมากนะครับ ถ้าไม่ได้คุณช่วยไว้ ผมก็ไม่รู้แล้วว่าจะร่อนเร่ไปที่ไหน...”

                “ไม่เป็นไรจ้ะพ่อ คน(?)กันเองทั้งนั้น ฉันเองก็เต็มใจช่วย ไม่ต้องเกรงใจฉันหรอกนะจ๊ะ”

                “ผมคิราครับ... แล้วคุณ..?”

                “ฉัน...” ฉันชะงักไป ตั้งแต่เกิดมาฉันก็รู้ว่าตนเองเป็นเผ่าพันธุ์ตานี แต่... ชื่อ... ไม่มีหรอก... ไม่มีใครตั้งชื่อให้ฉัน... “ฉันไม่มีชื่อหรอกค่ะ”

                “หือ?” คิราเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย แต่แล้วก็ยิ้มบางที่ทำให้ฉัน(ในตอนนั้น)ใจละลาย... “ไม่เป็นไรหรอกครับ ไม่มีชื่อก็ไม่เป็นไร ผมขอเรียกคุณว่า ‘ลิดา’ ก็แล้วกันนะครับ... ลิดา จาก ปาลิดา...”

                “ทำไมต้องชื่อนั้นจ๊ะพ่อ?”

                คิรายิ้มอบอุ่น... “ชื่อแม่ผมครับ มันจำง่ายดีน่ะ...”

                ...และหลังจากนั้น... ฉันก็รู้สึกว่า ฉันเริ่มใจละลายกับพ่อวิญญาณหนุ่มคนนี้น้อยลงทุกที...ทุกที...

                ...

                ...

                เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไปมากเข้า ฉันก็เริ่มที่จะปรับตัว สนุกไปกับสิ่งใหม่ๆตามสมัย ผิดกับคุณคิราที่ชอบทำหน้าเหมือนเห็นสิ่งใหม่ๆเป็นสิ่งในประวัติศาสตร์ แล้วก็ทอดถอนใจอย่างเหนื่อยหน่าย กลอกตา และเหมือนจะไม่ได้ปรับตัวให้ผิดไปจากเดิมเลยแม้แต่น้อย

                ...ทุกสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลา แม้กระทั่งภาษา หรือว่าคนที่ตายไปแล้ว...

                “ลิดา” คิราเรียกฉันในเย็นวันหนึ่งหลังจากที่ฉันเสร็จงานเอกสารในสมาคม “ผมได้ยินมาว่าคุณจะไปศึกษาดูงานที่ต่างประเทศ?”

                “ใช่ค่ะ คุณกระหังน้อยให้ฉันลองไปดูเผื่อพบเจอปีศาจน่าสนใจ จะได้พากลับมาให้เข้าเป็นสมาชิกของสมาคม” ฉันตอบพลางเอื้อมมือไปด้านหลัง ปลดกระดุมเสื้อลูกไม้แขนพองทรงขาหมูแฮมออกสักเม็ดสองเม็ด “คุณคิราสนใจไปด้วยกันไหมล่ะคะ?”

                “น่าสนอยู่ครับ” ชายหนุ่มว่า “แต่อย่าดีกว่า ช่วงที่ผ่านมาผมเห็นคุณกระหังดูยุ่งๆ ถ้าคุณไปคงไม่มีใครดูแลงานที่สมาคม แล้วไหนจะสมาชิกอีก ให้ผมอยู่ดูแลที่นี่แทนคุณจะดีกว่านะ” รอยยิ้มของคุณคิรายังอบอุ่นอ่อนโยนเป็นยิ้มพิมพ์ใจไม่ต่างจากเดิม แต่ตลอดระยะเวลาเนิ่นนานที่ผ่านมา ทำให้ฉันรับรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มนั้น คุณคิราคือคุณแม่ดีๆที่ฉันทำใจเห็นเป็นคนรักไม่ลง... แถมบางครั้งยังกวนประสาทได้หน้าตายที่สุด!

                ...

                ...

                และการที่ฉันได้ไป”ทัศนศึกษา”ตามที่คุณคิราชอบบอก ฉันก็ได้ปีศาจกลับมาเข้าสมาคมอย่างที่คุณกระหังต้องการจริงๆ...

                เด็กน้อยผีดูดเลือดที่บาดเจ็บสาหัสและเหมือนจะมีปัญหาทางจิตใจ... แต่เอาเถอะ ฉันเห็นคุณคิราชอบทำตัวเป็นคุณแม่แบบนั้น... ไปให้คุณคิราเลี้ยงก็ได้... จะได้เป็นคุณแม่จริงๆเสียที...

                ผีดูดเลือดเซเลสทิเน่นั่นเติบโตขึ้นมาเป็นผีดูดเลือดแสนดีสมกับที่คุณแม่คิราเฝ้าเลี้ยงดูทะนุถนอมมานานวัน ถึงจะมีปัญหาทางสมอง แต่ก็เป็นปีศาจแสนดีที่รักโลกตามวิสัยทัศน์ของสมาคมอย่างไม่ผิดเพี้ยน ฉันเองก็เอ็นดูและรักเหมือนน้องชายคนหนึ่งเข้าจริงๆ...

                ถึงอย่างนั้น ฉันก็มีเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจอยู่เรื่องหนึ่ง นั่นก็คือ... ทำไมผู้ชายรอบตัวฉันถึงได้... ทั้งคุณคิรา ทั้งเซเลสทิเน่ นับวันยิ่งสวยวันสวยคืน รูปร่างหรือก็บอบบางอ้อนแอ้นน่ารัก ดวงหน้าก็หวานสวย เสมือนหนึ่งเป็นอิสตรีก็ไม่ปาน...

                ...เห็นแล้วก็ชวนหนักใจ ฉันเองที่เป็นผู้หญิงแท้ๆกลับต้องพยายามสวยให้ได้มากขึ้น แต่ทำไมทั้งคิราและเซลี่ต่างสวยขึ้นโดยไม่ต้องช่วยอะไรเลย..? รู้บ้างไหมนะว่าฉันหนักใจขนาดไหน... เห้อ...

                ...

                ...

                แล้วก็เรื่องของวีวี่... วิเวียนเข้าสมาคมมานานพอสมควรแล้วล่ะ แล้วฉันกับวิเวียนก็สนิทกันตั้งแต่วันแรกที่พบหน้าเลยทีเดียว...

                ก็นับว่าประหลาด... ฉันคิดว่าคนที่ต่อปากต่อคำได้เก่งขนาดนี้ทั้งโลกจะมีแค่ฉันเพียงคนเดียวเสียอีก แต่วีว็ทำให้ความเชื่อของฉันนั้นพังลง ฉันและวีวี่มีนิสัยที่คล้ายกันอย่างประหลาด ทั้งเรื่องการต่อปากต่อคำ ทั้งเรื่องที่ชอบทำอาหาร ทำขนม (อันที่จริงคุณคิราน่ะ ยอดฝีมือเรื่องของกินเลยล่ะ) แล้วก็เรื่องพวกการทำงานฝีมือ ถึงนิสัยโดยรวมของวีวี่จะไม่น่าเชื่อว่าเธอจะเป็นคนที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้...

                เหมือนวิเวียนจะรู้จักกับคิรามาก่อน... วินาทีแรกที่คิราพบหน้าก็ถึงกับชะงักไป แล้วสงครามก็เริ่มขึ้น...

                ...

                ...

                ทุกวันนี้ฉันมีความสุขดีในการอยู่ที่สมาคมโลกเอ๋ยโลกจ๋าปีศาจรักท่าน ปีศาจทุกตนก็มีส่วนที่น่ารักน่าเอ็นดู ถึงงานเอกสาร เรื่องโน่นนี่วุ่นวายเยอะแยะไปหมด แต่มันก็เป็นความสุขที่ฉันได้ทำ การที่ได้พบกับทุกๆคน ได้ดูสีสันของสิ่งมีชีวิตและไร้ชีวิต ได้ฟังเสียงโต้เถียง พูดคุย หัวเราะ หรือกระทั่งคำพูดอ่อนหวานของคนรักที่พลอดรัก มันก็ทำให้ฉันมีความสุข...

                ฉันรักที่นี่... รักสมาคม รักโลก รักทุกๆคนที่เข้ามารู้จักกับฉัน ดังนั้นแล้ว... มีใครคิดจะทำร้าย ฉันก็พร้อมจะปกป้อง พร้อมจะรักษาทุกอย่างที่ฉันรักไว้...ตราบจนกว่าจะหมดสิ้นซึ่งจิตวิญญาณของฉันเอง...

 ...

..

.

จบ.... เม้นท์ได้น้อออ ต่อไปก็ของคิราสินะ!!? เอาล่ะ!!

 

Comment

Comment:

Tweet

ลิดาช่าง......
แต่ไม่น่าเชื่อเลยนะ ว่าเคยชอบคิรามาก่อน ก๊ากกกกก
ราดี้ - เห~ ถ้าลิดาแต่งกับคิราเนี่ยย ย! ลูกๆ คงจะอ้วนท้วมสมบูรณ์มีความสุขมากแหงๆ เลยนะ! //น้ำลายย้อย (คิดแต่เรื่องกิน)
แม๊กซิ - ..มันคง..ยากที่จะเลือก...ว่าจะกินของใคร..? //ทำหน้าลำบากใจ
มินิ - (หัวเราะ) พวกนายเนี่ยคิดแต่เรื่องกินกันนะ สำหรับหนูเนี่ย สนใจเรื่องทัศนศึกษาจังเลยค่ะ! ก็ที่นี่มันน่าเบื่อเกินไปแล้วนี่นา //ยิ้มเซ็งๆ

#4 By MHEANu on 2012-10-02 19:24

โอ้วว สุดยอดเลยเจ๊ เอ้ย! พี่สาว
เล่าเรื่องเกี่ยวกับลูกๆได้ลื่นไหลมากเลย *[]*
คงได้เวลาปั่นของลูกเราบ้างแล้วสินะ.. 
//เผ่นไปคลุมโปง

#3 By 2DD on 2012-09-30 17:43

@chibayumi ลิดา-แรกๆน่ะใช่จ้ะ หลังๆฉันรับไม่ได้! ถ้าคิราเป็นสามีฉันล่ะก็ ลูกจะต้องสับสนว่าใครเป็นแม่แน่ๆ! ล้อเล่นจ้ะ =v= นิสัยแบบนั้นไม่ไหวหรอกจ้ะ...ปากเสียได้หน้าตายที่สุด!

#2 By CheriAnra on 2012-09-30 15:08

จริงๆลิดาแอบหลงรักคิราสินะคะ /ชิ้ง
รออ่านของคิราต่อค่าาาาาาา =q=

#1 By チバ•ユミ on 2012-09-30 14:30