[AHA]-ev.ริมาจับห่าน(???)

posted on 02 Oct 2012 09:46 by annariae-cheri
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม...
 
 
เรื่องของริมาล่ะ... เรื่องของริมาล่ะเรื่องของริมาล่ะเรื่องของริมาล่ะเรื่องของริมาล่ะ.......
เม้นท์ได้อะไรได้นะ... //หนีรังสีทะมึนของเจ้าของเรื่อง
:::::::::
 

....

(เนื่องด้วยฉันไม่รู้จะเขียนหัวข้อบันทึกนี้ว่าอย่างไรดี)

                ตั้งแต่แรกเริ่มเดิมทีฉันอยู่ที่ฟรองซ์ นั่งๆนอนๆอยู่ในบ้านหลังหนึ่งซึ่งมี...ใครบางคนซื้อพร้อมตกแต่งให้เสร็จพร้อมบังคับให้อยู่ ถึงอย่างนั้น ฉันก็มั่นใจดีว่าฉันค่อนข้างจะมีความสุขดี...

                จนกระทั่ง...

                “ไปทำภารกิจจับห่าน... ห่านบ้าอะไรวะ?” มีจดหมายจากสมาคมAHส่งมาให้ “ห่านบ้าอะไร ไปไล่จับแล้วมีผลต่อการเป็นAHด้วย... ช่างแม่ม แต่เดิมก็ไม่ได้คิดจะเป็นอยู่แล้ว” ทั้งที่ขยำใบแจ้งเสร็จไปแล้วใบหนึ่ง เหลือใบตอบรับอีกใบหนึ่งซึ่งกำลังจะเละคามือเป็นใบต่อไป ก็มีมือหนักๆของ ‘ใครบางคน’ วางลงบนไหล่

                “ไปทำสิ”

                “ไม่ไป ขี้เกียจ”

                “ก็แปลว่าว่าง งั้นไปเดทกับฉัน”

                “...ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันจะไปจับห่าน”

                ...เรื่องมันก็เป็นแบบนี้............

                ...เอาเถอะ อย่างไรแค่ไปไล่จับห่านมันก็ไม่ได้ลำบากลำบนมากมาย ฉันเลือกเขตของคุณคาลิโอ ทำไมน่ะเหรอ..? ไม่รู้เหมือนกัน รู้สึกว่าคุยกันง่ายล่ะมั้ง? ก็ลงเอยด้วยการที่ว่า ฉันจะต้องไปจับห่านในโรงหมักไวน์...

                หลังจากดูปริมาณห่านหลายร้อยตัว ฟังเสียงร้องน่ารำคาญนั่น... ฉันก็ตัดสินใจ... (มันยากมากนะกับการที่จะไม่เผลอปล่อยรังสีทะมึนออกไป หมอนั่นบอกว่าถ้าฉันเผลอปล่อยออกไปห่านจะกลัวจนขนร่วงหมดตัวน่ะ)

                ฉันออกมาเตรียมอุปกรณ์ที่จะใช้จับห่าน...เทียนขี้ผึ้งสีดำ กระดิ่ง ถ่านไม้ ถาดเงิน มูลห่านเล็กน้อย น้ำมันหอมระเหยแบบพิเศษที่แม่มดใช้ แล้วก็... พิมเสนน้ำหรือยาดมสักหลอด... (ไอ้นี่ฉันไว้ใช้เองน่ะ)

                ตอนบ่ายๆฉันก็ไปติดต่อกับเจ้าของโรงหมักไวน์ ขอให้โรงหมักว่างสักโรงในการเก็บห่าน คือฉันว่ามันคงจะดีกว่าที่จะเปิดมิติเชื่อมต่อแล้วโยนห่านเข้าไปเก็บข้างใน จะใช้ก็ค่อยเอาออกมา... แบบนั้นคุณคาลิโอคงปวดขมับตาย...

                ฉันติดต่อพวกเจ้าของฟาร์มต่างๆให้มาช่วยกันทำความสะอาดโรงหมักไวน์ ปูฟาง เอารางอาหารห่านมาติดตั้ง จัดการเรื่องสาธารณะสุขให้ดี แน่นอนว่าต้องสะอาดเรียบร้อย และ...ตอนเย็นๆโรงหมักไวน์ก็กลายสภาพเป็นโรงเลี้ยงห่าน... ก็ดูดีไปอีกแบบนะ?

                พอหัวค่ำ ฉันก็เริ่มตั้งสถานที่สำหรับทำพิธีกรรม เอาถ่านไม้มาขีดตราสัญลักษณ์ลงไปบนพื้นปูนหน้าโรงหมักไวน์ จุดเทียน วางถาดเงินที่ใส่มูลห่านผสมน้ำมันหอมระเหยลงไปกลางตราสัญลักษณ์  ผูกกระดิ่งไว้กับปลายนิ้ว แล้ววนเหนือถาดมูลห่านนั่น... (ฉันสาบานได้ว่ากลิ่นมูลห่านกับน้ำมันหอมระเหยตอนผสมกันมันไม่น่าพิสมัยนักหรอก ดังนั้นแน่นอนว่าก่อนจะเริ่มพิธีกรรมฉันก็เอายาดมมาสูดสักสองสามเฮือก...)

                ต่อจากนี้เป็นพิธีกรรมที่ฉันไม่อาจเปิดเผยได้ ดังนั้นจะข้ามไป

                พอเสร็จพิธี ห่านทุกตัวในอาณาเขตของโรงหมักไวน์ก็หลับใหล ทั่วทุกถิ่นที่ล้วนเงียบสงัดราวป่าช้า เพียงสั่นปลายนิ้ว กระดิ่งก็ดังแผ่วๆ แว่วไปตามสายลมที่พัดผ่าน ไม่นานเกินรอ... เงามืดก็เคลื่อนกายวนเวียน เหมือนว่าเงาพวกนี้มีชีวิต แทรกซึมไปทุกอณูของอากาศ สอดแทรกเข้าทุกเส้นขนของห่าน ห่านทุกตัวค่อยๆลุกขึ้นทั้งที่หลับใหล ขยับกายเคลื่อนที่มายังปรตูโรงหมักไวน์ที่ฉันเปิดรอไว้อย่างเป็นระเบียบ ท่ามกลางเสียงกระดิ่งที่ฉันสั่นให้มันดังเป็นจังหวะ (อันที่จริงมันมีมนตร์ที่ต้องท่องไปด้วย แต่ไม่ขอเปิดเผยก็แล้วกัน)

                เมื่อห่านทุกตัวเข้าประจำที่ในโรงหมักไวน์ ก็แค่ปิดประตู ลงกลอน เก็บอุปกรณ์ทำพิธี แล้วก็กลับห้องพัก... เวลานั้นมันก็ดึกมากแล้วล่ะ แต่ไหนๆมันก็ผ่านห้องของคุณคาลิโอแล้ว...

                รู้หรอกนะว่ามันรบกวนเวลาพักผ่อน แต่ถ้าเลยคืนนี้ไปฉันต้องลืมแน่ๆ ทำไมน่ะหรือ? ก็ทันทีที่ฉันเก็บของทำพิธีเสร็จ รถสีดำคันหนึ่งก็แล่นมาจอดที่หน้าโรงหมักไวน์ เหมือนจะรอให้ฉันขึ้นไป แต่ไม่มีทาง... ถึงฉันจะเดินกลับที่พัก แต่รถนั่นก็ขับตามมาเรื่อยๆ ดังนั้น... ถ้าฉันไม่รีบบอกคุณคาลิโอซะก่อน พรุ่งนี้ฉันอาจจะไม่มีโอกาสได้บอก... หรือไม่ก็ลืมไปเพราะมีอะไรบางอย่างมาคอยกวนใจ...

                คุณคาลิโอเปิดประตูมารับฟังคำบอกว่าเสร็จเรียบร้อยแล้วของฉันด้วยสีหน้าง่วงๆ... ขอโทษนะคะ แต่มันช่วยไม่ได้จริงๆ....

                แต่ก็นั่นแหละ เป็นไปตามที่ฉันคาดการณ์... ทันทีที่เปิดประตูห้องพัก ก็มีใครคนหนึ่งนั่งวางท่าจิบไวน์คอยอยู่ก่อนแล้ว... ให้ตายสิ............

                หลังจากนั้นฉันก็ต้องหัวปั่นกับการมาเยือนของใครบางคนอย่างที่คิดไว้จริงๆ ดีนะที่จ้างให้คนมาคอยดูแลห่านโรคจิตพวกนั้นไว้แทนแล้ว อ้อ แน่นอน ที่มันยังเป็นเด็กดีไม่หนีไปไหนก็เพราะหน้าประตูโรงไวน์ฉันเขียนวงเวทย์พร้อมห้อยกระดิ่งไว้ ส่วนคนเข้าไปดูแลก็ให้ใส่กระดิ่งลงมนตร์ไว้ที่ข้อมือ เท่านี้ก็ไม่มีห่านตัวไหนกล้ารังแกเขาแล้ว...

                “ถ้าห่านองครักษ์นั่นมาเธอจะทำยังไง?” เขาเอ่ยถามในเย็นวันหนึ่งซึ่งทำฉันปวดหัวจนลงไปนอนแผละอยู่บนเตียงอย่างหมดสภาพ

                “ถ้ามาตอนอื่น ฉันจะให้คนอื่นจับไป ถ้ามาตอนนี้ ฉันจะจับ”

                “ทำไม?”

                “มันรบกวนเวลาพักผ่อนฉัน”

                “แล้วถ้าห่านนั่นมันมาตอนอื่น แต่รบกวนเธอล่ะ?”

                “...” ฉันเปิดเปลือกตาขึ้นมองคนที่นั่งอยู่ข้างเตียง ทั้งที่ถ้าถามจริงๆ หมอนั่นก็รู้ว่าฉันจะทำยังไงแท้ๆ... แต่ก็ยังอุตส่าห์จะถาม... “จับ”

                “ยังไง?”

                ยักไหล่นิดๆแบบไม่ได้สนใจ จะมาถามในตอนที่ฉันปวดหัวขนาดนี้ทำไมกันนะ..? “ไม่รู้ แต่ห่านนั่นมีบุญที่เป็นห่านหลวง ไม่งั้นฉันคงจะถอนขนถลกหนังแล้วเจื๋อนให้หายแค้นที่มารบกวน” ฉันได้ยินเสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์นั่น รู้สึกถึงมือที่เอื้อมมาลูบเรือนผม รู้สึกถึงเสียงนุ่มๆที่กระซิบเบาๆที่ข้างหูก่อนที่ฉันจะหลับไป...

                ‘ฉันรู้ว่าเธออ่อนโยนเกินกว่าจะทำแบบนั้น... ริมา’

Photobucket

                

Comment

Comment:

Tweet

555 ห่านมันมีบุญสูงมากเลยฮะ

#1 By AHA Felix Corner on 2012-10-04 18:57