เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของงงงงงง
 
ส่งเว้นวันสุดท้ายเลยล่ะ /พรากกกก ว่าจะส่งนานละ แต่ก็ลืม ถ้ามายไม่เตือน...... //หนีไปร้องไห้เลยยย
 
มิซกับเจ๊แมงมุมค่ะ!!
 

มิซึมิ-//หลังจากที่นอนหลับกำลังสบาย แต่ดันตื่นมาโผล่มาในที่ๆไม่คุ้น ก็ออกอาการง้าน ..อะไรอะ ใครพาข้ามาที่นี่เนี่ย..//อีกด้าน คุณหัวหน้าส่งจดหมายลักพาตัวให้ไปคาเรสซา

ครซ./ชะงักมือที่กำลังป้ายลิปมันลงบนริมฝีปาก เหลือบมองชุดบิกินี่ชุดใหม่ที่เพิ่งซื้อมาแวตดสินใจหยิบจดหมายออกมาอ่าน...

ครซ./อ่านจบก็เขียนโน๊ตลงกระดาษแล้ววางลงบนโต๊ะ... "เลื่อนวันฮันนีมูน ไม่ว่าง กลับมาแล้วเดี๋ยวค่อยว่ากันนะจ๊ะ" /จบแล้วก็ไม่ลืมทาลิปสีแดงแล้วจุ๊บลงไปด้วย

มิซึมิ-//มุ่ยหนัก หงุดหงิดสุดๆที่โดนขังอยู่ในห้องเหลี่ยมๆเหม็นๆ หิวข้าว! ข้าหิวข้าวแล้วนะ!//ทุบประตูปังๆแต่ไม่มีเสียงตอบ

ครซ./หยิบชุดเดรสสีดำรัดรูปสุดสวยมาใส่ เกล้าผมเผยแผ่นหลัง ทาลิปสีแดงสด ใส่ส้นสูงปราด้า แล้วลั้นลาออกจากห้องไปช่วยมิซ....(เดี๋ยวนะ?)

มิซึมิ-....//หิวมาก เริ่มแทะเสาเหล็กเล่นแก้เซ็ง

ครซ.-ยู้วววฮูวววว//ส่งเสียงจากหน้าห้อง//แวร์อ๊าาายูววว?

พวกโจร-//ไม่ตอบแต่ตั้งป้อมไว้เลย

มิซึมิ-//ไม่ได้ยิน อยู่ในห้องที่ไกลมากๆ

ครซ./เคาะประตูห้อง ส่งเสียงหวานจ๋อย/เฮียคะ บอสใหญ่ส่งฉันมาค่ะ ไม่เขื่อฉันมีหลักฐานให้ดูะคะ

พวกโจร-//มันกันเลิกหลั่ก ไม่เชื่อสนิทใจ

มิซึมิ-//โวยวายอยู่ในห้อง หิวอ้าาาา หิวข้าวววว หิววว!

ครซ./ส่งกกน.จีสตริงลูกไม้ไปใต้ช่องประตู

พวกโจร-//รีบเปิดให้ใหญ่เลย#ห๊ะ?

ครซ.-ไงคะ?/ยิ้มหวาน ยืนพิงกรอบประตูยกขาเรียวโชว์/ให้ฉันเข้าไปได้มั้ย?

พวกโจร-....เข้าไป เฉพาะส่วนกลางเท่านั้น ห้ามเข้าใกล้เขตในเด็ดขาด//ทำเขม็ง

ครซ./มุดลอดวงแขนโจรเข้าไปออเซาะอีกคน/แหม ฉันว่าคงไปไหนได้ไม่ไกลหรอกค่ะ...

พวกโจร- ยังไงก็ห้ามเข้า//เขร้ม?

มิซึมิ-...//หมดความอดทน กลับร่างมังกรพุ่งกระแทกประตูเหล็กปึงๆ

ครซ.-แหมมม ค่ะ/ซุกซอกคอแล้วกัด ปล่อยพิษเข้าร่างโจร จากนั้นขยับมือปล่อยใยใส่โจรอีกคนแล้วผละไปข่วนหน้าโจร เลือดที่ติดเล็บมาเป็นสีดำ/หมายถึงพวกคุณนะคะ ^ ^

ครซ./ก้มลงหยิบกกน.จีสตริงลูกไม้แล้วลั้นลาไปเปิดประตูห้อง แน่นอนว่าหลบมังกรพุ่งด้วย

พวกโจร-ว๊ากก!//แน่นอน เผ่นหนีกันเรียบร้อย

มิซึมิ-//กลิ้งออกมากระแทกพังดังแอ๊ก โอ้ย.. เจ็บอะ

ครซ./เข้าไปโอ๋ทันที/โอ๋ๆ... ไม่เจ็บแล้วนะจ๊ะ ฉันเอาขนมมาให้แล้วนะ

มิซึมิ-//เงยหน้ามองงงๆ คาเรสซาเหรอ? มาได้ไงอะ?

ครซ.-ให้คิราขับรถมาส่งน่ะ/ยักไหล่/มีจดหมายบอกให้เอาเงินมาช่วยเธอ แต่คิดว่าไม่ต้อง

มิซึมิ-//ทำหน้าไม่เข้าใจ แล้วทำไมต้องเอาเงินมาให้ด้วยล่ะ? เพราะว่าพวกนี้บอกให้เอามาเหรอ?//ชี้พวกนอนกอง

ครซ.-ก็ทำนองนั้น ไม่กินขนมก่อนเหรอ?/ล้วงเอาถุงขนมออกจากอก(?)เสื้อ

มิซึมิ-เอา! หิวมากๆเลย! ขอบคุณนะ!//รับขนมมาก่อนเริ่มเขมือบ แต่ทำไมใส่เสื้อแบบนี้ล่ะ?

ครซ.-ก็... กะว่าช่วยเสร็จแล้วจะไปฮันนีมูนต่อน่ะ กินไปก่อนนะ ฉันไปจับโจรพวกนั้นแล้วเดี๋ยวมารับ

มิซึมิ-//มองตามอยากถามว่าฮันนีมูนคืออะไรเหมือนกันแต่พอเห็นติดธุระเลยไม่รั้งถาม

ครซ./ยิ้ม ออกไปสักพักก็ลากโจรในสภาพดักแด้เข้ามากองกับพวกที่เหลือ/ฮันนีมูนก็คือการไปเที่ยวกันสองคนของคู่รักที่เพิ่งแต่งงานโดยปราศจากการรบกวนจากใครๆสักอาทิตย์สองอาทิตย์ ^ ^

มิซึมิ-//กินขนมหมดพอดี โห้ ฟังดูส่วนตัวดีนะ แต่ทำไมต้อง้อาพวกนั้นมาด้วยล่ะ?

ครซ.-โจรอ่ะนะ? ลิดาบอกว่าให้เก็บไว้ เดี๋ยวจะตามมาขูดเอาทรัพย์สินไปใช้ค่าเสียหายน่ะ

มิซึมิ-//เอียงคอไม่เข้าใจแต่ก็ไม่ถาม คาเรสซา หิวอีกแล้วอะ//ได้ข่างว่าพึ่งกินไป

ครซ.-ฉันไม่ได้พกอะไรมาด้วย กลับกันเถอะ เดี๋ยวจะพาไปเลี้ยงข้าว

มิซึมิ-อื้อ แต่.. ข้าอยากถล่มที่นี่อะ เหล็กไม่อร่อยเลย พามาที่เหม็นตอนข้าหลับอยู่ด้วย!

ครซ./พยักหน้าหงึกหงัก/ได้ เอาสิ เดี๋ยวฉันจ่ายค่าเสียหายให้ลิดาเอง

มิซึมิ-ง่ะ ถ้าคาเรสซาต้องจ่ายก็ไม่เอา! ไปกันเถอะ

...
และแล้วเรื่องก็จบลงแต่เพียงเท่านี้....